1. Błogosławię ofiary i hymny

Zanoszone należnie,

Zanoszone z radością,

Zanoszone z miłością,

Tobie Ogniu, synu Mądrego Pana¹.

Jesteś godny czci,

[Jesteś] godny pochwały,

[Jesteś] godny ofiary.

Bądź sławiony w domach ludzi.

Niech szczęści się temu mężowi,

Który usilnie oddaje Ci cześć trzymając drewno, świętą wiązkę², mleko [i] moździerz³.

2. [Zaopatrzony] bądź w należyte drewno,

[Zaopatrzony] bądź w stosowne kadzidło,

[Zaopatrzony] bądź w należny pokarm,

Bądź [rozpalony] w odpowiednim narzędziu,

Obyś osiągął pełny wiek,

Obyś utrzymał pobożne życie,

Ogniu, synu Mądrego Pana.

3. Gorej w tym domu,

Płoń nieprzerwanie,

Jaśniej długo i rośnij,

Aż do [owego] czasu.

Do potężnego Odnowienia.

Wielkiego i pomyślnego Odnowienia [świata].

4. Obdarz mnie, Ogniu, synu Mądrego Pana,

Rychle dobrobytem,

Rychle utrzymaniem,

Rychle przetrwaniem.

[Obdarz mnie]

Obfitym bytem,

Obfitym wiktem,

Obfitym życiem,

Bystrością, biegłością języka,

Duszy rozeznaniem,

Rozumem wielkim, potężnym, nieograniczonym.

5. I własnym potomstwem

O męskim wzroście,

O prostych nogach,

O pewnym kroku,

Czujnego dniem i nocą,

Krzepkiego, elokwentnego

Gospodarnego, mądrego

Które osiągnie dojrzałość,

Będzie sprawne w działaniu,

Będzie wyzwalać od nieszczęścia.

I niech przyniesie rozkwit dla mnie, dla domu, dla rodu, plemienia i kraju

I [dla całego] porządku duchowego.

6. Podaruj mi Ogniu, synu Mądrego Pana,

To co nieskazitelne,

Teraz i na wieczne trwanie:

Życie najlepsze, świetliste [i] prawe,

[Pełne] wszelkiego dobrobytu.

Obym je zyskał

Jako godną nagrodę,

Jako dobrą sławę

I trwałego wsparcia [mej] duszy.

7. Ogień Mądrego Pana kieruje napomnienie wszystkim tym, którym gotuje [posiłki], i [na] noc i na dzień. Od każdego z nich żąda dobrej, szczęśliwej opieki i głębokiej troski, Spitamo [Zaratusztro]!

8. Ogień spogląda [na] ręce wszystkich przychodzących: cóż niesie nadchodzący przyjaciel, przyjacielowi siedzącemu⁴?

9. A jeśli kto przynosi [mu porządne] drewno lub stosownie rozłożone święte gałązki lub należycie rozłożonego granatowca⁵, tego wówczas ubłagany i ukojony Ogień Mądrego Pana obdarza błogosławieństwem.

10. Niechaj przybywa Ci stada bydła!

[Niechaj] ku Tobie [zmierzają] zastępy mężnych!

Obyś miał sprawny umysł,

Sprawcze i radosne życie.

Byś szczęśliwie przeżył dane Ci noce!

Oto jest błogosławieństwo Ognia!

Dla tego kto przynosi Mu drewno

Suche, w świetle [dnia] sprawdzone,

Darem Aszy⁶ oczyszczone.

11. Asza jest szczytem dobra.

Jest [czystym] szczęściem.

Szczęściem dla tego,

Kto [trwa w] prawdzie,

[Dla samej] najwyższej Aszy. [x3]

Czcimy przypływ, odpływ, powrót i zbieg dobrych wód. Pragniemy ich uwielbienia!

12. Jestem zaratusztriańskim wyznawcą Mazdy, wrogiem dewów⁷. Składam swe wyznanie w ofierze, w pochwale, dla przebłagania i dla wysławienia prawego Pana Aszy, Hawari, Sawanghi i Wisji⁸.

[Daję świadectwo wiary] dla ofiary, dla pochwały, dla przebłagania, dla wysławienia i dla uwielbienia szlachetnego Pana Aszy, panów dni i pór dnia i miesięcy i pór roku i lat.

Wers 13. Warstwa rytualna.

1. Ahura Mazdy, ↩︎
2. Barsam. ↩︎
3. Do wyciskania Haomy, świętego napoju. ↩︎
4. Atarowi/Ogniowi. ↩︎
5. Roślina rytualna, dokładny gatunek botaniczny nieznany. Późniejsza tradycja Parsów przyjmuje, że jest to granatowiec, jednak w starożytności mógł być to poganek rutowaty, roślina o psychoaktywnym działaniu. Nie jest jednak wykluczona inny gatunek pachnącej rośliny. ↩︎
6. Asza – ład świata/kosmosu, oparty na prawdzie. Przeciwieństwem jest drudż, oznaczające chaos, kłamstwo i destrukcję. ↩︎
7. Dewowie to starzy bogowie praindoeuropejscy, których rewolucja zaratusztriańska zdegradowała do kategorii demonów. ↩︎
8. Hâvanî, sâvanghi i vîsyâ to nazwy własne części dnia. ↩︎

1. Błogosławię ofiary i hymny

Zanoszone należnie,

Zanoszone z radością,

Zanoszone z miłością,

Tobie Ogniu, synu Mądrego Pana¹.

Jesteś godny czci,

[Jesteś] godny pochwały,

[Jesteś] godny ofiary.

Bądź sławiony w domach ludzi.

Niech szczęści się temu mężowi,

Który usilnie oddaje Ci cześć trzymając drewno, świętą wiązkę², mleko [i] moździerz³.

2. [Zaopatrzony] bądź w należyte drewno,

[Zaopatrzony] bądź w stosowne kadzidło,

[Zaopatrzony] bądź w należny pokarm,

Bądź [rozpalony] w odpowiednim narzędziu,

Obyś osiągął pełny wiek,

Obyś utrzymał pobożne życie,

Ogniu, synu Mądrego Pana.

3. Gorej w tym domu,

Płoń nieprzerwanie,

Jaśniej długo i rośnij,

Aż do [owego] czasu.

Do potężnego Odnowienia.

Wielkiego i pomyślnego Odnowienia [świata].

4. Obdarz mnie, Ogniu, synu Mądrego Pana,

Rychle dobrobytem,

Rychle utrzymaniem,

Rychle przetrwaniem.

[Obdarz mnie]

Obfitym bytem,

Obfitym wiktem,

Obfitym życiem,

Bystrością, biegłością języka,

Duszy rozeznaniem,

Rozumem wielkim, potężnym, nieograniczonym.

5. I własnym potomstwem

O męskim wzroście,

O prostych nogach,

O pewnym kroku,

Czujnego dniem i nocą,

Krzepkiego, elokwentnego

Gospodarnego, mądrego

Które osiągnie dojrzałość,

Będzie sprawne w działaniu,

Będzie wyzwalać od nieszczęścia.

I niech przyniesie rozkwit dla mnie, dla domu, dla rodu, plemienia i kraju

I [dla całego] porządku duchowego.

6. Podaruj mi Ogniu, synu Mądrego Pana,

To co nieskazitelne,

Teraz i na wieczne trwanie:

Życie najlepsze, świetliste [i] prawe,

[Pełne] wszelkiego dobrobytu.

Obym je zyskał

Jako godną nagrodę,

Jako dobrą sławę

I trwałego wsparcia [mej] duszy.

7. Ogień Mądrego Pana kieruje napomnienie wszystkim tym, którym gotuje [posiłki], i [na] noc i na dzień. Od każdego z nich żąda dobrej, szczęśliwej opieki i głębokiej troski, Spitamo [Zaratusztro]!

8. Ogień spogląda [na] ręce wszystkich przychodzących: cóż niesie nadchodzący przyjaciel, przyjacielowi siedzącemu⁴?

9. A jeśli kto przynosi [mu porządne] drewno lub stosownie rozłożone święte gałązki lub należycie rozłożonego granatowca⁵, tego wówczas ubłagany i ukojony Ogień Mądrego Pana obdarza błogosławieństwem.

10. Niechaj przybywa Ci stada bydła!

[Niechaj] ku Tobie [zmierzają] zastępy mężnych!

Obyś miał sprawny umysł,

Sprawcze i radosne życie.

Byś szczęśliwie przeżył dane Ci noce!

Oto jest błogosławieństwo Ognia!

Dla tego kto przynosi Mu drewno

Suche, w świetle [dnia] sprawdzone,

Darem Aszy⁶ oczyszczone.

11. Asza jest szczytem dobra.

Jest [czystym] szczęściem.

Szczęściem dla tego,

Kto [trwa w] prawdzie,

[Dla samej] najwyższej Aszy. [x3]

Czcimy przypływ, odpływ, powrót i zbieg dobrych wód. Pragniemy ich uwielbienia!

12. Jestem zaratusztriańskim wyznawcą Mazdy, wrogiem dewów⁷. Składam swe wyznanie w ofierze, w pochwale, dla przebłagania i dla wysławienia prawego Pana Aszy, Hawari, Sawanghi i Wisji⁸.

[Daję świadectwo wiary] dla ofiary, dla pochwały, dla przebłagania, dla wysławienia i dla uwielbienia szlachetnego Pana Aszy, panów dni i pór dnia i miesięcy i pór roku i lat.

Wers 13. Warstwa rytualna.

1. Ahura Mazdy, ↩︎
2. Barsam. ↩︎
3. Do wyciskania Haomy, świętego napoju. ↩︎
4. Atarowi/Ogniowi. ↩︎
5. Roślina rytualna, dokładny gatunek botaniczny nieznany. Późniejsza tradycja Parsów przyjmuje, że jest to granatowiec, jednak w starożytności mógł być to poganek rutowaty, roślina o psychoaktywnym działaniu. Nie jest jednak wykluczona inny gatunek pachnącej rośliny. ↩︎
6. Asza – ład świata/kosmosu, oparty na prawdzie. Przeciwieństwem jest drudż, oznaczające chaos, kłamstwo i destrukcję. ↩︎
7. Dewowie to starzy bogowie praindoeuropejscy, których rewolucja zaratusztriańska zdegradowała do kategorii demonów. ↩︎
8. Hâvanî, sâvanghi i vîsyâ to nazwy własne części dnia. ↩︎